ایجاد یک برنامه تشویقی سلامت روان برای نسل Z
«اگر بتوانی با نسل Z به‌درستی رفتار کنی، آن‌قدر خوب هستی که بتوانی یک کشور را اداره کنی.» به نظر می‌رسد این نظر عمومی کارمندان مسن‌تری است که هنوز نمی‌توانند همکاران جوان‌تر خود را درک کنند. همان‌طور که در فوربسذکر شده، برخی فکر می‌کنند آن‌ها «فقط بچه‌اند» در حالی که برخی دیگر «آن‌ها را به عنوان افراد تنبل، بی‌تفاوت و کارمندنمایی با برچسب کلی معرفی می‌کنند که “استعفای خاموش” داده‌اند و فقط زمانی می‌خواهند کار کنند که کار آسان باشد.»
چیزی که هیچ‌کس نمی‌تواند آن را انکار کند، نقشی است که نسل Z در عادی‌سازی بحث سلامت روانداشته است. به عنوان اولین نسلِ واقعاً دیجیتال، نسل Z بین پنج تا هفت ساعت در روز را در اینترنت می‌گذرانند، اما آن‌ها تنها به انتشار سلفی و میم نمی‌پردازند: بلکه از پلتفرم‌های خود برای حمایت از آرمان‌هایی که برایشان عزیز است، مانند سلامت روان، نیز استفاده می‌کنند. دلایل خوبی برای این کار وجود دارد.
نسل Z افسرده‌ترین و مضطرب‌ترین قشر جامعه است
آمار سلامت روان نسل Z از منابع مختلف، تصویری تیره و تار ترسیم می‌کند:
- افراد نسل Z با افسردگی و احساس ناامیدی مبارزه می‌کنند دو برابر بیشتر از سایر آمریکایی‌های ۲۵ سال به بالا
- ۶۱ درصد از افراد نسل Z از نظر پزشکی به عارضه اضطراب مبتلا تشخیص داده شده‌اند
- از هر سه نفر فرد در رده سنی ۱۸ تا ۲۴ سال، یک مشكل رایج سلامت روان مانند افسردگی را تجربه کرده است
- ۸۲ درصد از نسل Z اضطراب ناشی از آب و هوای بحرانی را تجربه کرده‌اند
جاناتان هایدت، روان‌شناس اجتماعی و نویسنده کتاب نسل مضطرب: چگونه سیم‌کشی مجدد دوران کودکی باعث اپیدمی بیماری‌های روانی شده است، خاطرنشان می‌کند که افزایش اضطراب نشانه خوبی برای آینده نسل جوان نیست.
هایدت مشاهده می‌کند: «ویژگی اصلی نسل Z نه چندان افسردگی، بلکه در درجه اول اضطراب است. اگر اضطراب وضعیت عادی یک نسل باشد، آن‌ها بسیار حساس‌تر خواهند شد و رویدادهای بسیار بیشتری را تهدیدکننده خواهند دید.»
همان‌طور که در فوربسذکر شد، نسل Z اخیراً از نسل بی‌بی‌بومر (Baby Boomers) در نیروی کار پیشی گرفته و «تنها بخش از استخر نیروی کار کشور است که رشد نشان می‌دهد.» با توجه به اینکه افراد نسل Z به زودی در بیشتر محیط‌های کاری از سایر اقشار پیشی خواهند گرفت، رهبران کسب‌وکار باید ابتکارعمل‌های سلامت و تندرستی خود را تقویت کرده و پیشنهادات خود را متنوع سازند تا به این گروه منحصربه‌فرد خدمات ارائه دهند. تشویق‌های سلامت روان نقطه شروع بسیار خوبی هستند.
ایجاد یک برنامه تشویقی سلامت روان برای کارمندان نسل Z
به طور پیش‌فرض، یک برنامه تشویقی قرار است جذاب باشد و حمایت از یک ابتکار سلامتی را جلب کند. با این حال، برای اینکه برنامه کارساز باشد، رهبران باید با گروهی که هدف قرار داده‌اند هماهنگ باشند. مک‌کینزی و شرکا (McKinsey & Co.) سه حوزه کلیدی را برای نسل Z برجسته می‌کند: انعطاف‌پذیری در محل کار، فناوری پیشرفته و آرمان‌گرایی.
اگر کارفرمایی بتواند این نیازها را در فرهنگ سازمانی خود ادغام کند، نیمی از مسیر بقا و حفظ نیرو را طی کرده است. همین امر در مورد سلامت روان و سایر برنامه‌های تشویقی نیز صدق می‌کند.
در اینجا چند نکته برای شروع آورده شده است:
اجازه دادن به ساعات کاری انعطاف‌پذیر
بر اساس گزارش دلویط، افراد نسل Z خواهان انعطاف‌پذیری در کار خود هستند. در حالی که این موضوع برای افراد مختلف متفاوت به نظر می‌رسد، اما بزرگ جلوه‌دادنِ کار در تمام ساعات جذابیت خود را از دست داده است. در عوض، اکثریت خواهان توانایی تعیین ساعات کاری خود مشروط بر دستیابی به اهداف هستند. برای برآورده کردن این نیاز، به کارمندان اجازه دهید برنامه‌های خود را طوری تنظیم کنند که قرار ملاقات‌های تراپی یا روزهای سلامت روان بدون جریمه در آن گنجانده شود.
روزهای سلامت روان
حداقل ۹۱ درصد از کارمندان نسل Z گزارش می‌دهند که حداقل یک علامت استرس را تجربه کرده‌اند. همان‌طور که پیش‌تر بحث شد، استرس حل‌نشده اغلب منجر به فرسودگی شغلیمی‌شود که نسل Z آن را به عنوان دومین دلیل عمده ترک شغل خود ذکر می‌کنند. برای جلوگیری از این امر، تعداد مشخصی از روزهای مرخصی با حقوقِ ویژه سلامت روانرا جدا از مرخصی استعلاجی ارائه دهید. این کار به اعضای تیم اجازه می‌دهد تا دوباره تنظیم و تازه شوند.
مقرری تندرستی و سلامت
در حالی که افراد نسل Z در مورد سلامت روان صریح‌تر هستند، اما فقط کمتر از یک چهارم آن‌ها معتقدند که در وضعیت مالی خوبی قرار دارند. این موضوع می‌تواند آن‌ها را از مراقبت‌های باکیفیت سلامت روان محروم کند و مشکل را بیشتر تشدید نماید. برای حمایت از کارکنان خود، کمک‌هزینه‌ای ماهانه یا فصلی فراهم کنید که کارمندان بتوانند از آن برای هزینه‌های مرتبط با سلامت روان مانند تراپی، اپلیکیشن‌های مدیتیشن یا کلاس‌های تناسب اندام استفاده کنند.
مشاوره در محل کار
کارمندان اگر به برنامه‌ای دسترسی نداشته باشند، نمی‌توانند از آن یا تشویق‌هایش استفاده کنند. ایوان بارانکای از وارتون (Wharton) توضیح می‌دهد: «کاری که باید انجام دهیم این است که به کارمندان خود گوش دهیم. ما باید با آن‌ها صحبت کنیم تا بفهمیم موانع آن‌ها برای شروع مشارکت چیست.»
وقتی صحبت از سلامت روان می‌شود، ممکن است برخی از کارمندان از برنامه تشویقی سلامت روان آگاه باشند، اما اگر نتوانند به خدمات دسترسی داشته باشند، از آن‌ها استفاده نخواهند کرد. برای تقویت مشارکت، درمانگران دارای پروانه را برای جلسات منظم و محرمانه به محیط کار بیاورید
که کارمندان بتوانند در ساعات کاری رزرو کنند.
کارگاه‌های مدیریت استرس
نویسنده‌ای در فوربسخاطرنشان می‌کند: «استرس مختص یک نسل نیست، اما اگر بود، نسل Z ممکن است دست بالا را می‌داشت.» این نویسنده با استناد به نظرسنجی اخیر گالوپ (Gallup)، مشاهده می‌کند که «فقط ۱۵ درصد از افراد نسل Z گفتند که سلامت روان/بهزیستی فعلی آن‌ها عالی است»، که نشانه‌ای قوی از این است که اوضاع برای متولدین این نسل چندان روبه‌راه نیست.
مقاله‌ای در انجمن روان‌شناسی آمریکا (American Psychological Association) این ادعا را تایید می‌کند و خاطرنشان می‌سازد که «۶۶ درصد احساس می‌کنند هیچ‌کس درک نمی‌کند چقدر تحت استرس هستند.» با وجود اینکه چوب جادویی وجود ندارد، مداخله‌های حمایت‌شده توسط کارفرما می‌تواند کمک‌کننده باشد. برای مثال، می‌توانید کارگاه‌های منظمی با موضوعاتی مانند مدیریت زمان، ذهن‌آگاهی یا تعادل بین کار و زندگی برای ترویج مراقبت از خود برگزار کنید.
سیستم بازخورد ناشناس
عوامل استرس‌زای محیط کار مانند حجم کاری ناپایدار، ناامنی شغلی، روابط بین فردی ضعیف با رئیس و همکاران و غیره، می‌توانند تأثیر منفی بر کارمند بگذارند. در حالی که برخی از این موارد نیازمند تاب‌آوری و قدرت درونی برای حل شدن است، خط‌مشی کارفرما می‌تواند بار را کاهش دهد. برای مثال، می‌توانید سیستمی را پیاده‌سازی کنید تا کارمندان بازخورد ناشناسی در مورد عوامل استرس‌زای محیط کار و دغدغه‌های سلامت روان ارائه دهند.
ترویج برنامه کمک به کارمندان (EAP):
یک برنامه کمک به کارمندان (EAP) می‌تواند به عنوان خط مقدم دفاعی در مبارزه سلامت روان کارمند عمل کند. اگر چنین برنامه‌ای از قبل وجود دارد، کمپین‌هایی را برای افزایش آگاهی و استفاده از این خدمات ایجاد کنید. اگر وجود ندارد، پیاده‌سازی یکی از آن‌ها را در نظر بگیرید.
فرهنگ تندرستی را ترویج دهید
تندرستی یک سبک زندگی است، نه یک فعالیت. شما نمی‌توانید فقط انتظار داشته باشید که تمام افراد نسل Z شما یک روز پس از معرفی ابتکار عمل سلامت روان، شاداب و مولد باشند. در عوض، به دنبال ساختن فرهنگ تندرستی همه‌جانبه باشید که در آن سلامت روان و بهزیستی کلی ارزش‌گذاری و اولویت‌بندی شوند. چند نکته دیگر برای ایجاد فرهنگ تندرستی:
- رهبری را تشویق کنید تا درباره سلامت روان بحث کنند و آشکارا از منابع تندرستی استفاده کنند.
- فرصت‌هایی برای گفتگوی آزاد درباره چالش‌ها و راه‌حل‌های سلامت روان ایجاد کنید.
- اطمینان حاصل کنید که خط‌مشی‌های شرکت از تعادل بین کار و زندگی و سلامت روان پشتیبانی می‌کنند.
- رفتارهایی را که به یک فرهنگ کاری سالم کمک می‌کنند، تصدیق و پاداش دهید.
- آموزش آگاهی از سلامت روان را برای همه کارمندان، به‌ویژه مدیران، فراهم کنید.
سخن پایانی
تغییر تنها حقیقت ثابت در زندگی است، و با نسل Z، این موج همچنان در حال اوج‌گیری است. فقط به یاد داشته باشید که این گروه تلاش‌های واقعی را به ژست‌های سطحی ترجیح می‌دهد، بنابراین برنامه تشویقی سلامت روان شما باید با فرهنگ و ارزش‌های کلی شرکت شما همسو باشد تا موفق شود. علاوه بر این، به یاد داشته باشید که از فناوری و پلتفرم‌های دیجیتال در برنامه‌های خود بهره ببرید زیرا نسل Z با این ابزارها بسیار راحت است.
آماده‌اید برنامه تشویقی سلامت روان خود را راه‌اندازی کنید؟ یک تماس وقت بگیرید امروز با یکی از متخصصان مزایای ما ارتباط برقرار کنید تا یاد بگیرید چگونه می‌توانید برنامه‌ای متناسب با نیازهای منحصربه‌فرد خود طراحی کنید. بگذارید به شما کمک کنیم تا تغییری معنادار ایجاد کنید!
