۸ راهکار برای افزایش نرخ مشارکت در برنامه‌های تندرستی مبتنی بر نتایج
۵۲ درصد از کارفرمایان آمریکایی تا سال ۲۰۲۳ یک برنامه تندرستی ارائه می‌دهند. با این حال، پژوهش‌ها نشان می‌دهد که میانگین نرخ مشارکت در برنامه‌های تندرستی حدود ۳۰ درصد است.
لحظه‌ای به این موضوع فکر کنید. شما زمان، پول و منابع زیادی را صرف یک برنامه تندرستی کرده‌اید، اما تنها یک سوم نیروی کار شما با آن درگیر می‌شوند. این بدان معناست که بیش از ۶۰ درصد کارمندان شما از مزایای بالقوه سلامتی محروم می‌مانند. در سطح شرکتی نیز، سازمان شما از مزایای وعده داده شده این برنامه‌ها – یعنی کاهش هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی، افزایش بهره‌وری و بهبود روحیه – بی‌بهره می‌ماند.
با توجه به بودجه‌های محدود و فشار روزافزون برای نشان دادن بازگشت سرمایه (ROI) در هر ابتکار عمل، تعداد کمی از شرکت‌ها توانایی تحمل چنین ناکارآمدی را دارند. به همین دلیل است که کارفرمایان به برنامه‌های تندرستی مبتنی بر نتیجهرو می‌آورند، اما حتی با وجود این برنامه‌ها نیز، برای بهره‌مندی از حداکثر مزایا باید نرخ مشارکت را به طور چشمگیری افزایش دهید.
برنامه تندرستی مبتنی بر نتیجه چیست؟
برنامه‌های تندرستی مبتنی بر نتیجه، مبتنی بر پاداش و برنامه‌های تغییر رفتار و سبک زندگی کارکنان هستند که توسط کارفرما حمایت می‌شوند. این برنامه‌ها پاداش‌های مرتبط با سلامت (تشویق‌های مثبت) یا جریمه‌ها (تنبیه‌های منفی) را به شاخص‌ها یا اهداف خاص سلامتی گره می‌زنند. این برنامه‌ها معمولاً شامل موارد زیر هستند:
گام ۱: ارزیابی‌های سلامت: شرکت‌کنندگان تحت غربالگری قرار می‌گیرند تا شاخص‌های کلیدی سلامت آن‌ها اندازه‌گیری شود. معیارهای رایج مورد استفاده در این برنامه‌ها عبارتند از:
- شاخص توده بدنی (BMI)
- فشار خون
- سطح کلسترول (اغلب به LDL، HDL و کلسترول کل تفکیک می‌شود)
- سطح گلوکز خون
- وضعیت مصرف دخانیات
علاوه بر این، برخی از برنامه‌های جامع‌تر ممکن است موارد زیر را نیز اندازه‌گیری کنند:
- دور کمر
- سطح تری گلیسیرید
- آمادگی جسمانی قلبی عروقی (از طریق آزمون‌هایی مانند حداکثر اکسیژن مصرفی (VO2 max))
- مصرف الکل
- سطح استرس (از طریق پرسشنامه‌ها یا آزمایش کورتیزول)
گام ۲: تعیین هدف: اهداف مشخص سلامتی بر اساس نتایج ارزیابی تعیین می‌شوند.
گام ۳: مداخله‌ها: برنامه‌ها یا منابعی برای کمک به شرکت‌کنندگان جهت رسیدن به اهدافشان ارائه می‌شود.
گام ۴: سنجش: پیشرفت در طول زمان از طریق ارزیابی‌های پیگیری ردیابی می‌شود.
گام ۵: پاداش‌ها/جریمه‌ها: پاداش‌ها یا پیامدها بر اساس اینکه آیا شرکت‌کنندگان به اهداف خود رسیده‌اند یا خیر، اعمال می‌شوند.
بنابراین، چگونه کارمندان را ترغیب کنیم تا در برنامه‌های تندرستی مبتنی بر نتیجه مشارکت کنند؟
۸ راهکار برای افزایش نرخ مشارکت در برنامه‌های تندرستی مبتنی بر نتایج
- ارتباطات شفاف و آگاهی‌رسانی
همان‌طور که در یک هاروارد بیزینس ریویا مقاله، برخی از کارمندان حتی از مزایایی که کارفرمایشان ارائه می‌دهد بی‌خبرند.
برای مثال، در حالی که ۹۶ درصد از کارفرمایان در نظرسنجی معیارسنجی بهزیستی گارتنر در سال ۲۰۲۰ مزایای سلامت روان را ارائه می‌دادند، تنها ۴۲ درصد تصور می‌کردند که کارفرمایشان چنین کاری کرده است. اگر کارمندان شما از خدمات برنامه‌های تندرستی بی‌خبرند یا درباره آن ابهام دارند، داشتن چنین برنامه‌ای هیچ فایده‌ای نخواهد داشت. برای جلوگیری از این مشکل:
- مزایا را به روشنی توضیح دهید: از زبانی ساده برای تشریح مزایای سلامتی و هرگونه پاداش استفاده کنید. برای مثال: «با مشارکت در این برنامه، می‌توانید تا ۵۰۰ دلار در هزینه‌های سالانه بیمه درمانی خود صرفه‌جویی کنید.»
- از کانال‌های ارتباطی متعدد استفاده کنید: به یک اطلاعیه ایمیلی اکتفا نکنید. از ترکیبی از جلسات درسازمانی، نشست‌های بخش‌بندی‌شده، پوسترهای اطلاع‌رسانی و پلتفرم‌های دیجیتال مانند اینترنت داخلی شرکت یا شبکه‌های اجتماعی داخلی بهره ببرید.
- به دغدغه‌های حریم خصوصی رسیدگی کنید: در مورد نحوه مدیریت داده‌ها شفاف باشید. به صراحت اعلام کنید چه کسانی به اطلاعات سلامت دسترسی خواهند داشت و چگونه از آن‌ها استفاده می‌شود. حتماً از تیم امنیت داده‌های خود بخواهید تا درباره پروتکل‌های حفاظتی موجود توضیح دهد.
- تعیین اهداف شخصی‌سازی‌شده
نیازهای تندرستی به وضعیت سلامت و اهداف فردی بستگی دارد. بنابراین:
اجازه دهید افراد اهداف شخصی خود را تعیین کنند
اگرچه ممکن است برنامه اهداف کلی داشته باشد، اما به کارمندان اجازه دهید اهداف شخصی خود را تعیین کنند. برای نمونه، ممکن است یک کارمند هدفش کاهش فشار خون باشد، در حالی که دیگری بر کاهش شاخص توده بدنی (BMI) تمرکز دارد.
سطوح مختلفی ارائه دهید
سطوح مشارکت مبتدی، متوسط و پیشرفته ایجاد کنید. این کار به کارمندان در سطوح مختلف سلامتی اجازه می‌دهد بدون اینکه احساس سردرگمی یا عدم تناسب کنند، به طور معناداری درگیر برنامه شوند.
- دسترسی به آن را آسان کنید
کارمندان پرمشغله اگر ببینند برنامه به راحتی با زندگی آن‌ها سازگار می‌شود، بیشتر تمایل به مشارکت دارند. برنامه‌ای قابل دسترس با ارکان زیر طراحی کنید:
- غربالگری سلامت در محل کار: در وقت کارمندان صرفه‌جویی می‌کند و مانع نیاز به رزرو وقت‌های ملاقات بیرونی می‌شود.
- برنامه‌ریزی انعطاف‌پذیر: گزینه‌هایی را در زمان‌های مختلف (اوایل صبح، وقت ناهار، بعد از کار) فراهم کنید تا با برنامه‌های زمانی گوناگون سازگار باشد.
- ابزارهای دیجیتال: اپلیکیشن‌ها یا پلتفرم‌های کاربرپسندی را پیاده‌سازی کنید که به کارمندان امکان می‌دهد پیشرفت خود را پیگیری کنند، فعالیت‌های خود را ثبت نمایند و به راحتی از طریق تلفن همراه یا رایانه به منابع دسترسی پیدا کنند.
- مشارکت رهبران و مدیران
سطوح بالای حمایت مدیریتی منجربه افزایش تعامل با برنامه تندرستی می‌شود. موارد زیر را لحاظ کنید:
- مشارکت ملموس مدیران ارشد: از مدیران ارشد اجرایی و سرپرستان بخواهید به طور عمومی در غربالگری‌های سلامت، چالش‌های تناسب اندام یا کارگاه‌های تندرستی شرکت کنند.
- داستان‌های موفقیت: مدیرانی را که از برنامه سود برده‌اند، تشویق کنید تا تجربیات خود را به اشتراک بگذارند. برای مثال، مدیر یک بخش می‌تواند درباره اینکه چگونه این برنامه به او در مدیریت استرس یا بهبود آمادگی جسمانی‌اش کمک کرده است، صحبت کند.
- با عمل خود رهبری کنید: اطمینان حاصل کنید که مدیریت به زمان اختصاص‌یافته برای برنامه‌های تندرستی احترام می‌گذارد. به عنوان مثال، از برنامه‌ریزی جلسات در زمان برگزاری کلاس‌های محبوب ورزشی خودداری کنید یا برای کاهش استرس، به بازه‌های زمانی «بدون ایمیل» احترام بگذارید.
- تشویق‌های مثبت
برای تقویت مشارکت و تعامل، از رویکرد تشویق و تنبیه (هویج و چماق) استفاده کنید. در ادامه می‌بینیم چطور می‌توان از بخش تشویق بیشترین بهره را برد:
- پاداش‌های معنادار: فراتر از هدایای نمادین عمل کنید. مزایای قابل توجهی پاداش‌های تندرستی مانند تخفیف در حق بیمه درمانی (مثلاً تا ۳۰ درصد کاهش)، مرخصی با حقوق اضافی (PTO)، یا واریز وجه به حساب‌های پس‌انداز سلامت (HSAs) ارائه دهید.
- سیستم مبتنی بر امتیاز: سیستمی را پیاده‌سازی کنید که در ازای رفتارها و بهبودهای مختلفِ مرتبط با سلامت، به کارمندان امتیاز بدهد. این امتیازها را می‌توان برای دریافت پاداش بازخرید کرد. برای نمونه، ۱۰۰ امتیاز ممکن است معادل یک کارت هدیه ۵۰ دلاری باشد، در حالی که ۱۰۰۰ امتیاز می‌تواند به معنای یک روز کامل مرخصی با حقوق (PTO) باشد.
- ایجاد یک محیط حمایتی
محیط کاری که سلامت را در اولویت قرار می‌دهد، مشارکت کارمندان در برنامه‌های تندرستی را آسان‌تر می‌کند. با این حال، این اتفاق یک‌شبه رخ نمی‌دهد. در عوض:
- ترویج فرهنگ سلامت: این امر می‌تواند شامل سیاست‌هایی مانند روزهای چهارشنبه بدون جلسه برای تشویق فعالیت بدنی در اواسط هفته، یا نصب میزهای کار ایستاده و برگزاری جلسات پیاده‌روی باشد.
- گزینه‌های غذایی سالم: دستگاه‌های خودکار فروش تنقلات را با گزینه‌های سالم‌تر جایگزین کنید. گزینه‌های مغذی را در بوفه شرکت یارانه دهید یا در اتاق‌های استراحت میوه‌ها و سبزیجات تازه و رایگان قرار دهید. همچنین می‌توانید برای تحویل محصولات تازه با مزارع محلی مشارکت کنید.
- فرصت‌های فعالیت بدنی: یک سالن ورزشی یا فضای تناسب اندام در محل کارایجاد کنید، عضویت یارانه‌ای در باشگاه‌های ورزشی ارائه دهید یا فعالیت‌های گروهی منظم مانند پیاده‌روی‌های زمان ناهار یا جلسات یوگا پس از کار را سازماندهی کنید.
- گیمیفیکیشن و رقابت دوستانه
افزودن عناصر سرگرمی و رقابت می‌تواند به طور چشمگیری تعامل را افزایش دهد.
- چالش‌های گام‌شمارِ بخش‌دربرابر‌بخش یا مسابقات کاهش وزن را سازماندهی کنید. برای تقویت رفاقت و حمایت همتایان، از رویکردهای مبتنی بر کار تیمی بهره ببرید.
- پلتفرم دیجیتالی را پیاده‌سازی کنید که به کارمندان اجازه دهد پیشرفت خود را ردیابی کرده و عملکرد خود را با دیگران مقایسه کنند. برای احترام به حریم خصوصی، مطمئن شوید که این کار به صورت اختیاری (داوطلبانه) انجام می‌شود. برای مثال، یک داشبورد درسازمانی می‌تواند داده‌های تجمیع‌شده درباره کل گام‌های برداشته‌شده یا پوندهای کم‌شده را نشان دهد.
- از راه‌های خلاقانه برای به تصویر کشیدن پیشرفت استفاده کنید؛ مانند یک دماسنج غول‌پیکر در لابی که دستاوردهای تناسب اندام کل شرکت را نشان می‌دهد یا آاتارهای دیجیتالی که با تحقق اهداف سلامتی تکامل می‌یابند.
- ادغام با مزایای موجود
نشان دهید که چگونه برنامه تندرستی سایر مزایا را تکمیل می‌کند. به عنوان مثال، ثابت کنید که چگونه بهبود سلامتی از طریق برنامه تندرستی می‌تواند هزینه‌های درمانی پرداختی از جیب کارمندان را کاهش دهد. مهم‌تر از همه، برنامه را گسترش دهید تا ارکان دیگری مانند سلامت روان، تندرستی مالی و مؤلفه‌های تعادل بین کار و زندگی را نیز در بر بگیرد. این رویکرد گسترده‌تر می‌تواند برای کارمندان بیشتری جذاب باشد و نقاط ورود متعددی را برای مشارکت ایجاد کند.
سخن پایانی
افزایش مشارکت در برنامه‌های تندرستی مبتنی بر نتیجه، فراتر از ارائه غربالگری‌های سلامت و عضویت در باشگاه‌های ورزشی است. از این گذشته، هدف صرفاً رسیدن به یک معیار مشارکت نیست، بلکه ایجاد تغییری پایدار در زندگی کارمندان و فرهنگ سازمان شماست.
به یاد داشته باشید، استراتژی‌هایی که درباره آن‌ها بحث کردیم به تنهایی نمی‌توانند دستاورد بزرگی داشته باشند؛ کلید موفقیت بلندمدت در اصالت و خلوص نیت نهفته است. تعهد شما به بهزیستی کارکنان باید واقعی باشد و در تمام جنبه‌های فرهنگ سازمانی شما بازتاب یابد. وقتی کارمندان احساس کنند که در سفر سلامتی خود واقعاً ارزشمند هستند و حمایت می‌شوند، مشارکت کمتر به معنای دستیابی به اهداف کمی و بیشتر به معنای بخشی از جامعه‌ای بودن است که تندرستی را در اولویت قرار می‌دهد.
