سنجش‌های بیومتریک چیست و چگونه در برنامه‌های تندرستی محل کار استفاده می‌شوند؟
در سال‌های اخیر، استفاده از بیومتریک به بخش جدایی‌ناپذیری از زندگی ما تبدیل شده است. کاربردها از قفل‌گشایی تلفن‌های هوشمند تا دسترسی به مناطق امن ساختمان‌ها متغیر است. شرکت‌ها نیز به طور فزاینده‌ای از سنجش‌های بیومتریک برای به دست آوردن بینش‌های ارزشمند درباره سلامت کارکنان خود و طراحی برنامه‌های تندرستی مبتنی بر داده جهت ترویج سبک زندگی سالم‌تر استفاده کرده‌اند.
در این مقاله، نگاهی عمیق‌تر به چیستی سنجش‌های بیومتریک و نحوه استفاده از آن‌ها در برنامه‌های تندرستی می‌اندازیم. برای رفتن مستقیم به سوال خاص خود، روی بخش‌های زیر کلیک کنید:
- سنجش‌های بیومتریک چیست؟
- سنجش‌های بیومتریک برای چه مواردی استفاده می‌شوند؟
- ۶ سنجش بیومتریک رایج کدامند؟
- چرا برخی کارفرمایان سنجش‌های بیومتریک را جمع‌آوری می‌کنند؟
- آیا کارفرمایان می‌توانند سنجش‌های بیومتریک فردی کارکنان را ببینند؟
- سنجش‌های بیومتریک چگونه توسط کارفرمایان استفاده می‌شوند؟
سنجش‌های بیومتریک چیست؟
سنجش‌های بیومتریک شناساگرهایی از ویژگی‌های فیزیولوژیکی و رفتاری هستند که برای هر شخص منحصر به فرد است. شناساگرهای فیزیولوژیکی به هر جنبه فیزیکی منحصر به فرد یک فرد مربوط می‌شوند، در حالی که شناساگرهای رفتاری بیشتر به الگوهای متمایز در نحوه عمل آن‌ها مرتبط هستند. از آنجا که افراد بسیار متنوع و در عین حال در برخی از این ابعاد سازگار هستند، بیومتریک می‌تواند برای اهداف مختلفی مفید باشد.
سنجش‌های بیومتریک برای چه مواردی استفاده می‌شوند؟
برخی از کاربردهای رایج سنجش‌های بیومتریک عبارتند از:
امنیت
کنترل دسترسی یک مورد استفاده رایج برای سنجش‌های بیومتریک است. تشخیص اثر انگشت و اسکن چهره به طور گسترده‌ای به عنوان روش‌های احراز هویت برای قفل‌گشایی تلفن‌های هوشمند، رایانه‌ها یا دسترسی به مناطق امن ساختمان‌ها استفاده می‌شوند.
تأیید هویت
سیستم‌های بیومتریک می‌توانند در تأیید هویت در مواردی مانند کنترل گذرنامه، رأی‌گیری یا تراکنش‌های مالی مؤثر باشند. استفاده از سنجش‌های بیومتریک جعل هویت شخص دیگر را برای افراد دشوارتر می‌کند.
تشخیص پزشکی
روش‌های بیومتریک همچنین برای تشخیص شرایطی مانند ضربان قلب، فشار خون و دما استفاده می‌شوند. این سنجش‌ها می‌توانند به پزشکان و کارفرمایان کمک کنند تا مشکلات سلامتی را شناسایی کرده و برنامه‌های درمانی را تدوین کنند.
تجزیه و تحلیل عملکرد ورزشی
یک راه آسان برای تجزیه و تحلیل عملکرد یک ورزشکار در ورزش‌های مدرن، استفاده از یک سیستم بیومتریک است. به عنوان مثال، مانیتورهای ضربان قلب و ریاب‌های GPS می‌توانند ضربان قلب، سرعت و مسافت طی شده ورزشکار را در طول تمرین و مسابقه ردیابی کنند.
ردیابی زمان و حضور و غیاب
ثبت دستی برای ردیابی زمان و حضور و غیاب در محل کار به سرعت در حال رنگ باختن است. اسکنرهای اثر انگشت یا سیستم‌های تشخیص چهره کار را برای کارفرمایان آسان‌تر کرده‌اند تا اطمینان حاصل کنند که کارکنان به دقت ساعت ورود و خروج خود را ثبت می‌کنند.
کنترل مرزی
امنیت بیومتریک به طور فزاینده‌ای در کنترل مرزی برای تأیید هویت مسافران ورودی و خروجی استفاده می‌شود. به عنوان مثال، فناوری تشخیص چهره می‌تواند چهره مسافر را با عکس گذرنامه او مطابقت دهد. این فناوری همچنین برای فرودگاه‌ها مناسب است.
اجرای قانون
اطلاعات بیومتریک به آژانس‌های مجری قانون کمک می‌کند تا مظنونان را شناسایی کرده و پرونده‌های جنایی را حل کنند. احراز هویت اثر انگشت، تطبیق DNA و فناوری تشخیص چهره به طور معمول در تحقیقات جنایی و پزشکی قانونی استفاده می‌شوند.
پیشگیری از تقلب
بیومتریک همچنین می‌تواند برای جلوگیری از تقلب در صنایع مختلف استفاده شود. به عنوان مثال، بانک‌ها و مؤسسات مالی می‌توانند از داده‌های بیومتریک برای تأیید هویت مشتریان و کاهش خطر تراکنش‌های تقلبی استفاده کنند.
۶ سنجش بیومتریک رایج کدامند؟
برخی از پرکاربردترین سنجش‌های بیومتریک عبارتند از:
تشخیص صدا
این فناوری با تجزیه و تحلیل صداهای متمایز در صدای یک شخص و ایجاد یک الگوی صوتی بیومتریک منحصر به فرد کار می‌کند. هنگامی که شخصی صحبت می‌کند، یک سیستم تشخیص صدا آن را با الگوی صوتی ذخیره شده برای شناسایی مقایسه می‌کند. فناوری بیومتریک صدا معمولاً در مرکز تماس، بانکداری و سایر صنایع برای شناسایی و احراز هویت شخصی استفاده می‌شود. همچنین در دستیارهای شخصی و دستگاه‌های خانه هوشمند استفاده می‌شود تا به کاربران اجازه دهد دستگاه‌های خود را با دستورات صوتی کنترل کنند.
تشخیص اثر انگشت
این فناوری برآمدگی‌ها، فرورفتگی‌ها و ریزه‌کاری‌های منحصر به فرد (نقاطی که برآمدگی‌ها و فرورفتگی‌ها به هم می‌رسند یا تمام می‌شوند) نوک انگشتان فرد را ضبط و تجزیه و تحلیل می‌کند تا هویت او را مشخص کند. هنگامی که شخصی انگشتان خود را روی صفحه اسکن قرار می‌دهد، آن را با پایگاه داده‌ای از الگوهای اثر انگشت ذخیره شده مقایسه می‌کند تا مشخص کند آیا تطابقی وجود دارد یا خیر. این فناوری به طور گسترده برای چندین کاربرد امنیتی، مانند دسترسی به مناطق امن، باز کردن قفل دستگاه‌ها و انجام پرداخت‌ها استفاده می‌شود. اسکن اثر انگشت در پزشکی قانونی استفاده می‌شود، جایی که خوانندگان اثر انگشت دو نمونه (جدید و ضبط شده) را مقایسه می‌کنند تا بفهمند آیا نقضی وجود داشته است یا خیر.
تشخیص چهره
فناوری بیومتریک تشخیص چهره، چهره انسان را با یک ویدیو یا تصویر ذخیره شده در پایگاه داده خود مطابقت می‌دهد. این فناوری ویژگی‌های فیزیکی را برای ۸۰ نقطه گره‌ای روی تصویر دیجیتالی چهره فرد ثبت می‌کند و این داده‌ها به عنوان یک الگوی چهره (Faceprint) ذخیره می‌شوند. با این حال، اگر سوژه روبه‌روی دوربین نباشد یا تا حدی پوشیده شده باشد، سیستم با شکست مواجه می‌شود.
سیستم‌های تشخیص چهره از الگوریتم‌هایی برای تجزیه و تحلیل ویژگی‌های مختلف، به عنوان مثال، فاصله بین چشم‌ها، طول و عرض بینی، عمق حدقه چشم، دهان و شکل استخوان‌های گونه استفاده می‌کنند تا یک الگوی چهره منحصر به فرد برای هر فرد ایجاد کنند. با این حال، این فناوری با خطرات مربوط به حریم خصوصی، نظارت و احتمال سوءاستفاده همراه است. برخی از کاربردهای شناخته شده عبارتند از فناوری Face ID مورد استفاده در آیفون X و Xs اپل، امنیت بیومتریک در ادارات برای علامت‌گذاری حضور و غیاب کارکنان و موارد دیگر.
تشخیص عنبیه
این روش هویت فرد را با ضبط الگوهای عنبیه تأیید می‌کند. اسکنرهای عنبیه از نور مادون قرمز برای بررسی الگوهای منحصر به فرد چشم شما استفاده می‌کنند و در عین حال مژه‌ها و پلک‌ها را نادیده می‌گیرند. سپس الگوها تجزیه و تحلیل شده و به یک قالب دیجیتال تبدیل می‌شوند. این قالب‌ها را می‌توان برای اهداف شناسایی ذخیره کرد و با قالب‌های دیگر مقایسه نمود. استفاده از تشخیص عنبیه اغلب با سایر شناساگرهای بیومتریک مانند تشخیص اثر انگشت و تشخیص چهره ترکیب می‌شود.
تطبیق DNA
واضح است که DNA برای هر فرد منحصر به فرد است و آن را به یک شناساگر بیومتریک فوق‌العاده قابل اعتماد تبدیل می‌کند. تطبیق DNA بر اساس تجزیه و تحلیل نمونه‌های DNA استخراج شده از یک فرد کار می‌کند. یک پروفایل ژنتیکی دیجیتال ایجاد شده و با پایگاه داده‌ای از پروفایل‌های DNA ذخیره شده مقایسه می‌شود تا مشخص شود آیا تطابقی وجود دارد یا خیر. تطبیق DNA که در سال ۱۹۸۴ کشف شد، به دلیل ملاحظات حریم خصوصی و اخلاقی به طور گسترده استفاده نمی‌شود. با این حال، موارد استفاده قوی زیادی در اجرای قانون، علوم پزشکی قانونی و پزشکی دارد.
چاپ کف دست
این تکنیک نسل بعدی بر اساس الگوهای منحصر به فرد چاپ کف دست است و شبیه به تشخیص اثر انگشت است. این روش از یک دوربین یا اسکنر تخصصی استفاده می‌کند و ویژگی‌های متمایزی مانند برآمدگی‌ها و خطوط روی کف دست هر فرد را تجزیه و تحلیل می‌کند. شایان ذکر است که در حالی که یک اثر انگشت تنها ۱۵۰ ویژگی دارد، چاپ کف دست ۱۵۰۰ ویژگی دارد. بنابراین احتمال تأیید هویت در مورد کف دست بسیار بیشتر از اثر انگشت است.
چرا برخی کارفرمایان سنجش‌های بیومتریک را جمع‌آوری می‌کنند؟
بیومتریک نقش مفیدی در محیط کار ایفا می‌کند.
بهره‌وری
ردیابی سلامت و تندرستی از طریق برنامه‌های تندرستی می‌تواند هم به نفع کارکنان و هم کارفرمایان باشد. این کار به شناسایی مشکلات بالقوه سلامتی قبل از وخیم شدن آن‌ها کمک می‌کند و کارکنان می‌توانند قبل از تشدید وضعیت اقدام کنند.
این کار به کارفرمایان کمک می‌کند در درازمدت پول پس‌انداز کنند. هنگامی که از بیماری‌ها جلوگیری می‌شود، منجر به هزینه‌های کمتر ادعای مراقبت‌های بهداشتی، حوادث کمتر در طول زمان، ایمنی و افزایش طول عمر نیروی کار می‌شود. این بدان معناست که کارکنان و کارفرمایان می‌توانند با سرمایه‌گذاری در تشخیص زودهنگام و پیشگیری، پاداش یک محیط کار سالم‌تر و پربازده‌تر را درو کنند.
امنیت پیشرفته
اثر انگشت، تشخیص چهره یا اسکن عنبیه برای هر فرد منحصر به فرد است. آن‌ها می‌توانند امنیت بالایی برای ورود به سیستم‌های کنترل، مراکز داده و سایر مناطق امن فراهم کنند. با الزام به داشتن این ویژگی‌های بیومتریک، کارفرمایان می‌توانند خطر دسترسی غیرمجاز را کاهش داده و از نقض داده‌ها جلوگیری کنند.
ردیابی زمان و حضور و غیاب
کارفرمایان می‌توانند از بیومتریک برای جلوگیری از سرقت زمان از طریق «ثبت ساعت برای همکار» یا تناقضات با دستگاه‌های مختلف استفاده کنند. سیستم‌های بیومتریک هر تعاملی را با دستگاه ساعت‌زنی ثبت و تأیید می‌کنند که باعث کاهش سردرگمی و افزایش دقت می‌شود. این امر همچنین کارفرمایان را قادر می‌سازد تا حضور و غیاب را زیر نظر داشته باشند و ردیابی کنند چه کسی در هر زمان مشخصی در ساختمان حضور دارد، در نتیجه اقدامات ایمنی و امنیتی را بهبود می‌بخشد.
انطباق با مقررات
برخی از کارفرمایان داده‌های بیومتریک را برای مطابقت با الزامات نظارتی جمع‌آوری می‌کنند. به عنوان مثال، ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی ممکن است از سنجش‌های بیومتریک استفاده کنند تا اطمینان حاصل کنند که تنها پرسنل مجاز می‌توانند اجازه دسترسی به اطلاعات حساس بیماران را دریافت کنند.
کارایی در حقوق و دستمزد
مدیریت حقوق و دستمزد می‌تواند کار چالش‌برانگیزی برای کارفرمایان باشد. سیستم‌های بیومتریک با ساده‌سازی فرآیند و کاهش احتمال اشتباهاتی که می‌توانند بر کارکنان و کارفرمایان تأثیر بگذارند، راه‌حلی ارائه می‌دهند. با انتقال مستقیم داده‌ها از ایستگاه‌های ساعت‌زنی به نرم‌افزار حقوق و دستمزد، بیومتریک می‌تواند دقت را افزایش دهد، سردرگمی را به حداقل برساند و در زمان برای همه طرف‌های درگیر صرفه‌جویی کند.
آیا کارفرمایان می‌توانند سنجش‌های بیومتریک فردی کارکنان را ببینند؟
کارفرمایان در صورت پیاده‌سازی یک سیستم بیومتریک در محل کار، به سنجش‌های بیومتریک فردی کارکنان دسترسی دارند و می‌توانند آن‌ها را ببینند. با این حال، آن‌ها باید از قوانین و مقررات حریم خصوصی قابل اجرا پیروی کنند، که ممکن است استفاده و اشتراک‌گذاری داده‌های حساس را محدود کند.
سنجش‌های بیومتریک چگونه توسط کارفرمایان استفاده می‌شوند؟
خطرات کمیسیون فرصت‌های شغلی برابر ایالات متحده دستورالعمل‌هایی را برای برنامه‌های سلامتی شرکتی و جمع‌آوری اطلاعات سلامت کارکنان تحت عنوان اول از قانون آمریکایی‌های دارای معلولیت (ADA) تعیین می‌کند. یک کارفرما مجاز است درباره سلامت یک کارمند پرسش کند و معاینات پزشکی انجام دهد، مشروط بر اینکه بخشی از یک برنامه تندرستی داوطلبانه در محل کار باشد.
به نوبه خود، این بدان معناست که کارفرمایان در صورت پیاده‌سازی یک سیستم بیومتریک در محل کار، در واقع به سنجش‌های بیومتریک فردی کارکنان دسترسی دارند و می‌توانند آن‌ها را ببینند. با این حال، نتایج غربالگری بیومتریک دومی به عنوان اطلاعات سلامت حفاظت‌شده (PHI) در نظر گرفته می‌شود و توسط قانون ایالات متحده محافظت می‌شود. کارفرما باید از قوانین و مقررات حریم خصوصی قابل اجرا پیروی کند، که ممکن است استفاده و اشتراک‌گذاری داده‌های حساس را محدود کند.
بر اساس گزارش مقررات HIPAA، یک کارفرما باید قبل از درخواست اطلاعات پزشکی از ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی یا کلینیک‌ها، رضایت کارمند را کسب کند.
قوانین مربوط به استفاده از اطلاعات بیومتریک توسط کارفرمایان
طبق قانون، کارفرما باید موارد زیر را انجام دهد:
- یک خط‌مشی کتبی عمومی با برنامه‌های نگهداری و دستورالعمل‌های انهدام برای اطلاعات بیومتریک تدوین کند.
- اطلاعات را ظرف سه سال پس از آخرین تعامل فرد با نهاد یا پس از تحقق هدف جمع‌آوری اطلاعات، هر کدام که زودتر رخ دهد، منهدم کند.
- به افراد در مورد هدف و مدت زمان جمع‌آوری، ذخیره‌سازی و استفاده از اطلاعات بیومتریک اطلاع دهد و قبل از جمع‌آوری یا دستیابی به چنین داده‌هایی، رضایت آن‌ها را کسب کند.
- اطلاعات بیومتریک فرد را نفروشد، اجاره ندهد، مبادله نکند یا از آن سود کسب نکند.
- اطلاعات بیومتریک را بدون رضایت فرد افشا یا منتشر نکند، مگر اینکه استثنایی اعمال شود.
- مطابق با استانداردهای مراقبت مختص صنعت و حداقل به اندازه سایر اطلاعات محرمانه و حساس، اطلاعات را ذخیره، ارسال و محافظت کند.
- یک حق قانونی خصوصی برای اقدام تحت این قانون ایجاد می‌شود.
توجه: این قانون اطلاعات تحت حاکمیت HIPAA، نهادهای تحت حاکمیت GLBA، نهادهای دولتی ایالتی و محلی، و نهادهای قضایی را مستثنی می‌کند. اما این قوانین ممکن است از ایالتی به ایالت دیگر نیز متفاوت باشد.
کارفرمایان چگونه از سنجش‌های بیومتریک در برنامه‌های تندرستی استفاده می‌کنند؟
کارفرمایان از سنجش‌های مختلفی (که قبلاً در بالا مورد بحث قرار گرفت) استفاده می‌کنند که برای هر کارمند منحصر به فرد است و به راحتی قابل کپی کردن نیست. در اینجا چند نمونه از کاربردهای خاص سنجش‌های بیومتریک در برنامه‌های تندرستی شرکت آورده شده است:
- ردیابی تناسب اندام: بسیاری از کارفرمایان دستگاه‌ها یا برنامه‌های ردیابی تناسب اندام را برای نظارت بر فعالیت بدنی کارکنان خود، مانند شمارش گام‌ها یا ضربان قلب، فراهم می‌کنند. از این موارد می‌توان برای تشویق کارکنان به انجام فعالیت بدنی بیشتر و داشتن سبک زندگی سالم‌تر استفاده کرد.
- پایش تغذیه: برخی از کارفرمایان ممکن است از سنجش‌های بیومتریک برای ردیابی عادات تغذیه‌ای کارکنان، مانند ردیابی مصرف غذا یا درصد چربی بدن آن‌ها استفاده کنند. این اطلاعات برای ارائه توصیه‌های تغذیه‌ای شخصی‌سازی شده و ترویج عادات غذایی سالم‌تر استفاده می‌شود. برنامه تندرستی ماسکارو با لزلی نمونه‌ای است از اینکه چگونه عادات غذایی می‌توانند کار و زندگی کارکنان را تغییر دهند.
- پایش استرس: سنجش‌های بیومتریک مانند تغییرپذیری ضربان قلب می‌توانند برای نظارت بر سطح استرس کارکناناستفاده شوند. این گزارش برای ارائه منابع و پشتیبانی به کارکنان جهت مدیریت استرس و بهبود سلامت روان آن‌ها به کار می‌رود.
نکات پایانی
سنجش‌های بیومتریک ابزار ارزشمندی در برنامه‌های تندرستی محل کار هستند که داده‌های عینی در مورد سلامت کارکنان فراهم می‌کنند و راه‌حل‌های متناسبی را برای ارتقای رفاه ممکن می‌سازند. از ردیابی سطوح فعالیت بدنی گرفته تا پایش علائم حیاتی و انجام ارزیابی‌های خطرات سلامت، داده‌های بیومتریک به کارفرمایان کمک می‌کند تا بینشی نسبت به سلامت نیروی کار خود به دست آورند و برای بهبود سلامت و بهره‌وری کارکنان به موقع اقدام کنند. با این حال، جمع‌آوری و ذخیره‌سازی داده‌های بیومتریک چالش‌های خاص خود را پیرامون حریم خصوصی، امنیت و ملاحظات اخلاقی دارد که باید برای تضمین اعتماد کارکنان به آن‌ها رسیدگی شود.
