۹ نوع داده زیست‌سنجی (بیومتریک) و چرایی ضرورت آن‌ها در برنامه سلامتی شما

یک برنامه تندرستی موفق با هدف بهبود سلامت و تندرستی همه‌جانبه کارکنان، چه از نظر جسمی و چه ذهنی، طراحی شده است. از منظر جسمی، این مورد شامل غربالگری‌های سلامت برای پایش معیارهای کلیدی سلامت مانند وزن، فشار خون، سطح کلسترول و الگوهای خواب است. در گذشته، این فرآیند خسته‌کننده و دستی بود. با این حال، فناوری امروزه به ارائه‌دهندگان اجازه می‌دهد تا انواع مختلف داده‌های بیومتریک را به شکلی کارآمد و دقیق ثبت کنند.

داده‌های بیومتریک به کارکنان کمک می‌کنند تا از طریق بینش‌های شخصی‌سازی‌شده، سلامت خود را بهتر درک کرده و بهبود بخشند. در مقابل، کارفرمایان نیز می‌توانند از این اطلاعات برای ایجاد مداخلات هدفمند، پیگیری پیشرفت و افزایش اثربخشی کلی برنامه استفاده کنند.

برای کسب اطلاعات بیشتر درباره اینکه چگونه بیومتریک می‌تواند به شرکت شما در ساده‌سازی پایش سلامت و بهره‌برداری حداکثری از برنامه‌های سلامتی کمک کند، به خواندن ادامه دهید. برخی از سوالاتی که به دنبال پاسخ آن‌ها هستیم عبارتند از:

• بیومتریک چیست؟
• ۲ دسته اصلی بیومتریک کدامند؟
• ۹ نوع رایج بیومتریک مورد استفاده در مراقبت‌های بهداشتی کدامند؟
• این نوع داده‌های بیومتریک چه بینش‌هایی می‌توانند برای یک برنامه سلامتی به همراه داشته باشند؟
• استفاده از این انواع بیومتریک چگونه می‌تواند به کارکنان و شرکت شما سود برساند؟

بیومتریک چیست؟

. در ساده‌ترین شکل، بیومتریک علم شناسایی افراد با استفاده از ویژگی‌های منحصر به فرد جسمی یا رفتاری است. مثال‌ها شامل ساختار چهره، خطوط اثر انگشت، هندسه دست و الگوهای عنبیه چشم می‌شوند. هر فرد دارای چندین ویژگی انسانی است که شکل منحصر به فردی از شناسایی شخصی محسوب می‌شوند. این ویژگی‌ها شناسایی، بررسی یا تأیید هویت را آسان و راحت می‌سازند.

با دیجیتالی شدن سریع، استفاده بیش از پیش به امری رایج تبدیل شده است. از باز کردن قفل دستگاه‌های هوشمند همراه گرفته تا تأیید خریدها، احراز هویت بیومتریک به طور گسترده‌ای برای تأیید هویت استفاده می‌شود. به طور سنتی، افراد ممکن است رمز عبوری را وارد کنند یا گواهینامه رانندگی خود را به عنوان مدرک شناسایی نشان دهند. با این حال، این روش‌ها بی‌خطا نیستند. رمزهای عبور ممکن است هک شوند. گذرنامه‌ها و گواهینامه‌ها ممکن است گم شوند.

از سوی دیگر، ویژگی‌های منحصر به فرد هر فرد در طول زندگی او تغییرناپذیر هستند. برای مثال، اثر انگشت معمولاً در طول سال‌ها ثابت می‌ماند. علاوه بر این، گم کردن آن‌ها دشوارتر است (مگر اینکه دست قطع شود!). این امر سیستم‌های بیومتریک را برای شناسایی دقیق افراد بسیار قابل اعتماد می‌سازد.

استفاده از شناسایی بیومتریک موضوع جدیدی نیست. به اندازه دهه ۱۸۵۰، شناسه‌های بیومتریک مانند اثر انگشت و اندازه‌گیری‌های بدن برای شناسایی افراد استفاده می‌شدند. امروزه، بیومتریک بخش جدایی‌ناپذیری از سیستم‌های امنیتی و سیستم عدالت کیفریاست. اخیراً، به ویژه پس از دوران پاندمی، انواع بیومتریک همچنین به صنعتی حیاتی برای حوزه مراقبت‌های بهداشتی و سلامتی تبدیل شده‌اند.

۲ دسته اصلی بیومتریک کدامند؟

شناسه‌های بیومتریک در دو دسته اصلی قرار می‌گیرند:

• فیزیولوژیک – ویژگی‌های جسمی منحصر به فرد بدن یک فرد. مثال‌ها شامل اثر انگشت، تشخیص چهره، اسکن عنبیه و شبکیه، چاپ کف دست، هندسه دست، شکل گوش، الگوهای رگ انگشت و تطبیق DNA می‌شوند.
• رفتاری – الگوها یا اقدامات منحصر به فردی که مختص یک فرد است. مثال‌ها شامل تشخیص صدا، پویایی کلیدزنی، تحلیل راه رفتن، تأیید امضا و ریتم تایپ کردن می‌شوند.

انتخاب شناسه بیومتریک به کاربرد و استفاده مورد نظر بستگی دارد. با این حال، موارد زیر برخی از رایج‌ترین انواع بیومتریک هستند:

1. تشخیص اثر انگشت: از اسکنرهای فرودگاهی گرفته تا پارک‌های دیزنی، تشخیص اثر انگشت یکی از پرکاربردترین روش‌های بیومتریک است، که در درجه اول برای شناسایی به کار می‌رود. مؤسسه Grand View Research می‌گوید بخش تشخیص اثر انگشت در سال ۲۰۲۱، معادل ۴۹.۴ درصد از بازار جهانی بیومتریک در حوزه سلامت را به خود اختصاص داده است. کاربردهای رایج شامل احراز هویت کادر پزشکی و بیماران برای تضمین دسترسی امن به پرونده‌های الکترونیک سلامت (EHR) و سایر داده‌های حساس است.
2. تشخیص چهره: فناوری تشخیص چهره ساختار صورت فرد را نقشه‌برداری می‌کند و بر ویژگی‌های منحصر به فرد هر شخص تمرکز دارد. در حوزه سلامت، فناوری تشخیص چهره به پیش‌بینی ویژگی‌های سلامت و پایش پایبندی به مصرف داروها کمک می‌کند. این فناوری همچنین از هوش مصنوعی (AI)، تکنیک‌های یادگیری ماشین و الگوریتم‌های پیشرفته برای تأیید یا احراز هویت پیشرفته بهره می‌برد. این امر به کاهش خطاها، جلوگیری از تقلب و بهبود کلی ایمنی بیمار کمک می‌کند.
3. تشخیص عنبیه: این روش بیومتریک بسیار دقیق، الگوی منحصر به فرد عنبیه چشم فرد (بخش رنگی چشم که پیرامون مردمک را احاطه کرده است) را ثبت می‌کند. در مراقبت‌های بهداشتی، تشخیص عنبیه می‌تواند برای کنترل دسترسی امن و شناسایی بیمار، به ویژه هنگامی که راه‌حل‌های مبتنی بر بهداشت و بدون تماس ضروری هستند، استفاده شود.
4. تشخیص صدا: با ظهور ربات‌های گفتگوی مبتنی بر هوش مصنوعی، فناوری تشخیص صدا ابزاری ارزشمند در تحول دیجیتال مراقبت‌های بهداشتیامروزی است. این فناوری می‌تواند متخصصان مراقبت‌های بهداشتی و بیماران را با استفاده از الگوهای صوتی منحصربه‌فردشان احراز هویت کند. آن‌ها می‌توانند از این طریق قرار ملاقات‌ها را برنامه‌ریزی کنند و, یا پرونده‌های پزشکی را به متن تبدیل کنندکه از جمله کاربردهای آن است. این قابلیت می‌تواند به ویژه برای پزشکی از راه دور یا مراقبت‌های از راه دور بسیار مفید باشد.
5. هندسه دست: دست یک فرد می‌تواند برای کنترل دسترسی و تأیید هویت امن بیماران و مراقبان استفاده شود. با این حال، هندسه دست معمولاً دقت کمتری نسبت به سایر روش‌های احراز هویت بیومتریک مانند تشخیص اثر انگشت، چهره و عنبیه دارد.

۹ نوع رایج بیومتریک مورد استفاده در مراقبت‌های بهداشتی کدامند؟

مانند بیشتر صنایع، مراقبت‌های بهداشتی طی چند سال گذشته به سرعت تکامل یافته است. گزارش می‌دهد: Grand View Research«حجم بازار جهانی خدمات بیومتریک در حوزه سلامت در سال ۲۰۲۱ حدود ۵۶۹.۱ میلیون دلار برآورد شد و انتظار می‌رود از سال ۲۰۲۲ تا ۲۰۳۰ با نرخ رشد مرکب سالانه (CAGR) معادل ۱۷.۶ درصد رشد کند.» این رشد را می‌توان به مقرون‌به‌صرفه بودن، بهبود مراقبت از بیمار، امنیت داده‌ها و کارایی کلی نسبت داد.

در فضای مراقبت‌های بهداشتی پس از دوران پاندمی، بیومتریک به یکی از ارکان اصلی پزشکی مدرن تبدیل شده است. برخلاف سایر صنایع، مراقبت‌های بهداشتی از بیومتریک برای اهدافی فراتر از امنیت داده‌ها و پیشگیری از تقلب استفاده می‌کند. به لطف پیشرفت‌های تکنولوژیک، اکنون جمع‌آوری داده‌های سلامت با استفاده از دستگاه‌های پوشیدنی تناسب اندام و ردیاب‌هاامکان‌پذیر شده است. تیم‌های مراقبت می‌توانند از این داده‌ها برای پیش‌بینی و پیشگیری از چالش‌های بالقوه سلامت استفاده کنند.

۹ نوع رایج بیومتریک مورد استفاده در حوزه سلامتی عبارتند از:

1. تغییرناپذیری ضربان قلب (HRV): HRV تغییرات زمانی بین ضربان‌های قلب را اندازه‌گیری می‌کند و شاخصی از سلامت و تندرستی کلی است. پایش HRV به تشخیص استرس، خستگی، آمادگی جسمانی و سلامت قلبی عروقی کمک می‌کند. دستگاه‌های پوشیدنی مانند ساعت‌های هوشمند و ردیاب‌های تناسب اندام ردیابی داده‌های ضربان قلب را از همیشه آسان‌تر کرده‌اند و آن را به یک بیومتریک محبوب برای برنامه‌های سلامتی تبدیل ساخته‌اند.
2. فشار خون: پایش منظم فشار خون برای مدیریت و کاهش خطر بیماری‌های قلبی، سکته مغزی و سایر بیماری‌های مزمنجدی ضروری است. این مورد یکی از ملزومات ابتکارات سلامتی است و می‌توان آن را با دستگاه‌های پایش فشار خون پوشیدنی یا سازماندهی غربالگری‌های منظم بیومتریککمک می‌کند.
3. به دست آورد.سطح قند خون (HbA1c): پایش قند خون برای افراد مبتلا به دیابت یا در معرض خطر ابتلا به این بیماری بسیار مهم است. بر اساس مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC)، «افراد مبتلا به دیابت دو برابر بیشتر از افراد بدون دیابت در معرض ابتلا به بیماری‌های قلبی یا سکته مغزی هستند.» گنجاندن پایش قند خون در برنامه سلامتی شما می‌تواند به کارکنان کمک کند تا دیابت خود را به طور موثر مدیریت کنند و هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی را کاهش دهند.

4. شاخص توده بدنی (BMI): شاخص توده بدنی (BMI) یک محاسبه ساده بر اساس قد و وزن فرد است. اگرچه محدودیت‌هایی دارد، اما BMI به ارزیابی خطر مشکلات سلامتی مرتبط با چاقی کمک می‌کند. این ابزار ارزشمندی در طراحی برنامه‌های مدیریت وزن برای کارکنان است.
5. الگوهای خواب: خواب نقش حیاتی در سلامت جسمی و روانی ایفا می‌کند. خوشبختانه، بازار مملو از ردیاب‌های نوآورانه خواب است که بینش‌هایی در مورد کیفیت، مدت و ثبات خواب فرد ارائه می‌دهند. این بینش‌ها می‌توانند به شما در توسعه برنامه‌هایی برای رسیدگی به مسائل مرتبط با خواب و ترویج تندرستی کلی کمک کنند.
6. سطح کلسترول: پایش سطح کلسترول، شامل کلسترول کل، LDL (لیپوپروتئین با چگالی کم)، HDL (لیپوپروتئین با چگالی بالا) و تری‌گلیسیریدها، برای ارزیابی سلامت قلبی عروقی و تعیین خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی ضروری است.
7. فعالیت بدنی: خطرات وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده توصیه می‌کند «حداقل ۱۵۰ دقیقه فعالیت هوازی با شدت متوسط معادل در هفته برای بهره‌مندی از مزایای اساسی سلامت.» بزرگسالان باید برای کسب مزایای سلامتی اضافی و گسترده‌تر، این میزان را به بیش از ۳۰۰ دقیقه در هفته افزایش دهند. در نتیجه، ردیابی قدم‌ها، مسافت طی شده و کالری‌های سوزانده شده به ارزیابی سطوح فعالیت روزانه و تناسب اندام کلی فرد کمک می‌کند.
8. اشباع اکسیژن (SpO2): این معیار نشان‌دهنده درصد هموگلوبین اشباع‌شده با اکسیژن در خوناست و بینشی در مورد اکسیژن‌رسانی و عملکرد کلی تنفسی ارائه می‌دهد. مقدار SpO2 یک فرد سالم باید ۹۵ درصد و بالاتر باشد. افراد مبتلا به بیماری مزمن ریوی و آپنه خواب ممکن است مقادیر کمتری داشته باشند.
9. سلامت روان: اگرچه یک معیار بیومتریک مستقیم نیست، اما ارزیابی سلامت روان از طریق پرسشنامه‌های خوداظهاری یا آزمون‌های روان‌شناختی می‌تواند به شناسایی استرس، اضطراب یا سایر نگرانی‌های سلامت روان کمک کند. هنگامی که محتوای ارزیابی سلامت با داده‌های سایر آزمایش‌های بیومتریک ترکیب شود، می‌تواند به شناسایی و کاهش خطرات سلامتی که ممکن است بر تندرستی کلی تأثیر بگذارند، کمک کند.

این نوع داده‌های بیومتریک چه بینش‌هایی می‌توانند برای یک برنامه سلامتی به همراه داشته باشند؟

معیارهای بیومتریک طیفی از بینش‌ها را به سازمان‌ها و افراد به طور یکسان ارائه می‌دهند و به آن‌ها کمک می‌کنند روند سلامت را درک کرده و مداخلات هدفمندی را برای بهبود تندرستی توسعه دهند. برخی از بینش‌های کلیدی که این بیومتریک‌ها می‌توانند برای یک برنامه سلامتی به ارمغان بیاورند عبارتند از:

شناسایی خطرات سلامتی

بیومتریک‌هایی مانند فشار خون بالا, سطح بالای کلسترولیا سطح غیرطبیعی قند خون، زنگ خطرهای فوری برای رسیدگی هستند. پایش منظم امکان تشخیص زودهنگام و پیشگیری از مشکلات احتمالی سلامت را فراهم می‌کند و هزینه‌های قابل‌توجهی در مراقبت‌های بهداشتی برای سازمان‌ها صرفه‌جویی می‌کند.

شخصی‌سازی مداخلات

مانند هر کار دیگری، در پیشگیری و مدیریت بیماری‌ها، اگر ندانید کجا هستید نمی‌توانید به مقصد برسید. با پایش داده‌های بیومتریک، برنامه‌های سلامتی به تنظیم مداخلات برای رفع نیازهای خاص سلامتی، مانند مدیریت وزن، کاهش استرس، یا برنامه‌های ورزشی طراحی‌شده برای بهبود سلامت قلب و عروق کمک می‌کنند. این امر می‌تواند منجر به نتایج بهتر و رضایت بیشتر کارکنان شود.

پیگیری پیشرفت

طراحی مداخلات تنها یک قدم است. تضمین پایبندی مداوم به اقدامات اصلاحی توصیه شده گام دیگری است. ارزیابی‌های منظم بیومتریک به افراد اجازه می‌دهد پیشرفت خود را در طول زمان پیگیری کنند و انگیزه و بازخوردی در مورد اثربخشی مداخلات سلامتی ارائه می‌دهند. از کاهش وزن گرفته تا مدیریت قند خون، دسترسی به داده‌های بیومتریک بلادرنگ به افراد کمک می‌کند تا پیشرفت خود را پیگیری کرده و در صورت نیاز تنظیمات را انجام دهند.

تشویق مشارکت کارکنان

از میان ۸۷ درصد از کارکنان آمریکایی که به یک برنامه سلامتی دسترسی دارند، تنها اقلیتی 실제로 در آن شرکت می‌کنند. دلایل عدم بهره‌برداری متفاوت است، اما عدم آگاهی از پیشنهادات بالقوه و نحوه ارتباط آن‌ها با نیازهای فردی یک عامل رایج است. کارفرمایان با استفاده از داده‌های بیومتریک می‌توانند چالش‌های سلامتی جذاب‌تری را که متناسب با کارکنانشان است، به طور مؤثرتری ایجاد کنند و آن‌ها را تشویق نمایند تا نقش فعالی در سلامت و تندرستی خود ایفا کنند.

ارزیابی اثربخشی برنامه

تجزیه و تحلیل داده‌های تجمیع‌شده بیومتریک به سازمان‌ها کمک می‌کند تا اثربخشی کلی برنامه سلامتی خود را در طول زمان ارزیابی کنند. این امر به آن‌ها اجازه می‌دهد تا حوزه‌های نیازمند بهبود را شناسایی کرده و تصمیمات مبتنی بر داده اتخاذ کنند تا تأثیر برنامه بر سلامت کارکنان افزایش یابد. همچنین به طراحی مداخلات مؤثرتر و کسب بازدهی بهتر روی سرمایه کمک می‌کند.

چگونگی بهره‌مندی کارکنان و شرکت شما از استفاده از این انواع بیومتریک

فراتر از بهبود برنامه سلامتی، بیومتریک می‌تواند چندین پیامد مثبت دیگر برای کارکنان و سازمان شما داشته باشد. این موارد عبارتند از:

ترویج فرهنگ کاری سالم

یک برنامه سلامتی که از داده‌های بیومتریک استفاده می‌کند، به کارکنان کمک می‌کند تا با پرداختن به نیازهای منحصر به فرد خود و حمایت از اهداف فردی‌شان، به نتایج سلامتی بهتری دست یابند. کارکنان سالم‌تر بازدهی بیشتری دارند، روزهای مرخصی استعلاجی کمتری می‌گیرند و رضایت شغلی بالاتری دارند. آن‌ها همچنین سفرای بهتری برای برند و مشارکت‌کنندگان بهتری در یک محیط کاری حمایتی هستند که سلامت و تندرستی را در اولویت قرار می‌دهد.

کاهش هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی

کارفرمایان خصوصی پرداخت می‌کنند یک سوم از بار هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی شخصی کشور را بر دوش می‌کشند. با افزایش هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی در هر سال، بیشتر برنامه‌های سلامتی برای تندرستی همه‌جانبه و پیشگیری از بیماری طراحی شده‌اند. اقدامات مراقبت پیشگیرانه، که با پایش بیومتریک امکان‌پذیر شده‌اند، می‌توانند از شرایط مزمن جلوگیری کرده یا آن‌ها را کاهش دهند و در درازمدت منجر به پس‌انداز قابل‌توجهی در هزینه‌ها شوند.

افزایش ماندگاری کارکنان

سه سال گذشته یکی از پرمتلاطم‌ترین دوره‌ها در تاریخ اخیر بوده است. از پاندمی گرفته تا جنگ در اروپا و رکود در حال وقوع، دلایل زیادی برای اضطراب وجود دارد. این دوران همچنین برای اکثر کارفرمایان جابجایی داوطلبانه کارکنان را به همراه داشته است که بسیاری را در بازاری که به سرعت در حال تحول است، سرگردانِ یافتن استعدادها کرده است.

حفظ کارکنان در سال ۲۰۲۳ شکل متفاوتی به خود گرفته است. یک برنامه سلامتی جامع با پایش بیومتریک پارامترهای کلیدی سلامت می‌تواند رضایت و وفاداری کارکنان را افزایش دهد. در نتیجه، شرکت‌هایی که روی تندرستی کارکنان خود سرمایه‌گذاری می‌کنند، بیشتر احتمال دارد که استعدادهای برتر را حفظ کنندو هزینه‌های مرتبط با جابجایی کارکنان را کاهش دهند.

تقویت شهرت شرکت

تندرستی کارکنان یکی از ستون‌های امتیاز ESG (محیط زیست، اجتماعی و حاکمیت شرکتی) یک شرکت است. با افزایش تأکید بر سرمایه انسانی، یک برنامه سلامتی قوی که داده‌های بیومتریک را در خود جای داده است، می‌تواند تصویر شرکت شما را به عنوان مجموعه‌ای مسئولیت‌پذیر و آینده‌نگر بهبود بخشد. این امر به جذب و حفظ استعدادهای جدید کمک خواهد کرد.

بهبود عملکرد

یک نیروی کار سالم‌تر احتمالاً متمرکزتر، مولدتر و مشارکت‌جوتر خواهد بود. کارکنانی که سبک زندگی سالم‌تر و متعادل‌تری دارند، روزهای کاری از دست رفته کمتری دارند و عملکرد بهتری از خود نشان می‌دهند. استفاده از بیومتریک برای پیشبرد برنامه سلامتی به شما امکان می‌دهد محیطی ایجاد کنید که در آن کارکنان بتوانند شکوفا شوند و در موفقیت شرکت مشارکت داشته باشند.

سخن پایانی

در چشم‌انداز پویای شرکت‌های امروزی، اولویت‌بندی سلامت کارکنان دیگر یک تجمل نیست بلکه یک ضرورت است. از آنجا که بیماری‌های مرتبط با استرس، چالش‌های سلامت روان و ماهیت کم‌تحرک محیط کار مدرن رو به افزایش است، شرکت‌ها به طور فزاینده‌ای بر تقویت تندرستی کارکنان تمرکز می‌کنند.

بهره‌گیری از انواع مختلف بیومتریک می‌تواند به شما در اتخاذ تصمیمات ارزشمند مبتنی بر داده کمک کند. با استفاده از داده‌های سلامت بیومتریک جسمی و رفتاری، می‌توانید برنامه‌های سلامتی شخصی‌سازی‌شده ایجاد کنید. این امر مراقبت پیشگیرانه را ترویج کرده و نیروی کار سالم‌تر و مشارکت‌جوتر را پرورش خواهد داد.